Zoutvaatje


Beschrijving

Zoutvaatje van geperst glas

In de beginjaren van het ontstaan van bakeliet waren de onderdelen vaak bruin van kleur, vandaar hier het bruingekleurde strooideksel. Later in de 50er jaren kreeg het bakeliet gekleurde vulstoffen, zie hier een vaatje met een groen strooideksel.

Afmetingen:   73 x 40Ý mm
Gewicht:   45 gram
Datum:   1950
Originele prijs:   Ä1,25
Conditie:   10
Beschikbaar gesteld:   Victor van Loon

In de 18e en 19e eeuw werden bij koninklijk tafelen naast het weelderige zilveren bestek bij elke gast zilveren zout- en pepervaatjes geplaatst. Het zout dient ter versterking van de smaakbeleving van het gerecht. De hedendaagse zoutvaatjes bestaan voornamelijk uit glazen potjes, voorzien van een bakelieten, kunststof of metalen schroefdekseltje met gaatjes om het zout over een gerecht uit te strooien. Pepervaatjes hebben over het algemeen minder en kleinere strooigaatjes.

Het meest gebruikte zout is tafelzout, ook wel keukenzout genoemd. Dit zout wordt in Nederland gewonnen uit ondergrondse zoutlagen vanaf 100m diepte, met wel diktes tot 100m. De lagen zijn ontstaan doordat miljoenen jaren geleden het zoute water van de binnenzeeŽn is verdampt, waarna het zout achterbleef. Zout is hygroscopisch en onttrekt makkelijk vocht uit de lucht, waardoor het gaat het klonteren. Om dit tegen te gaan, worden in het vaatje ongekookte rijstkorrels aan het zout toegevoegd.